Το παιδί δεν συγκεντρώνεται στο διάβασμα
«Κάθεται μισή ώρα μπροστά στο τετράδιο και δεν έχει γράψει τίποτα.» Είναι από τις πιο κουραστικές σκηνές της ημέρας, και συνήθως καταλήγει σε φωνές που δεν ήθελε κανείς.
Πριν καταλήξουμε ότι το παιδί δεν θέλει, αξίζει να δούμε τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε συγκέντρωση σε αυτή την ηλικία.
Συγκέντρωση δεν σημαίνει ακινησία
Ένα παιδί δημοτικού δεν συγκεντρώνεται όπως ένας ενήλικας. Κουνάει το πόδι, στριφογυρίζει το μολύβι, διαβάζει φωναχτά, σηκώνεται και ξανακάθεται. Τίποτα από αυτά δεν είναι απαραίτητα απροσεξία. Πολλά παιδιά δουλεύουν καλύτερα όταν το σώμα τους έχει κάτι να κάνει.
Το πρόβλημα δεν είναι η κίνηση. Το πρόβλημα είναι όταν περνάει η ώρα και η δουλειά δεν προχωράει.
Τρία πράγματα που αξίζει να ελέγξετε πρώτα
Πριν αναζητήσουμε εξήγηση στη θέληση του παιδιού, κοιτάμε το πλαίσιο.
- Τον χώρο. Τι υπάρχει πάνω στο τραπέζι εκτός από το τετράδιο; Πού είναι η τηλεόραση και το κινητό; Υπάρχει αρκετό φως ώστε να μην κουράζονται τα μάτια στη μισή ώρα;
- Την ώρα. Αμέσως μόλις γυρίσει από το σχολείο, το παιδί είναι ακόμα στο σχολείο μέσα του. Λίγη ξεκούραση και κάτι να φάει αλλάζουν την εικόνα περισσότερο από οποιαδήποτε συμβουλή.
- Το ξεκίνημα. Πολλά παιδιά δεν αρνούνται να διαβάσουν. Δεν ξέρουν από πού να πιάσουν. Ένα ανοιχτό βιβλίο και τρία μαθήματα μπροστά τους μοιάζουν με βουνό.
Τι βοηθάει στην πράξη
- Ένα πράγμα τη φορά, με ορατό τέλος. «Κάνε τις τρεις ασκήσεις της σελίδας» δουλεύει καλύτερα από «κάτσε να διαβάσεις μαθηματικά». Το παιδί πρέπει να βλέπει πού τελειώνει αυτό που ξεκινάει.
- Το δύσκολο νωρίς. Η προσοχή είναι καύσιμο που τελειώνει. Ό,τι απαιτεί τη μεγαλύτερη σκέψη μπαίνει στην αρχή, όχι στο τέλος.
- Διαλείμματα που ορίζονται από πριν. Αν το διάλειμμα έρχεται μόνο όταν ανέβει η ένταση, το παιδί μαθαίνει ότι η ένταση φέρνει το διάλειμμα.
- Ο γονιός δίπλα, όχι πάνω από το τετράδιο. Η παρουσία σας βοηθάει. Η διόρθωση κάθε γράμματος τη στιγμή που γράφεται, όχι.
Η διαφορά ανάμεσα στο «δεν μπορεί» και στο «δεν θέλει»
Ένα παιδί που αποφεύγει συστηματικά ένα συγκεκριμένο μάθημα και τα πάει μια χαρά στα υπόλοιπα, συνήθως δεν έχει θέμα συγκέντρωσης. Έχει ένα κενό που το κάνει να νιώθει ανίκανο, και η αποφυγή είναι πιο ανεκτή από την αποτυχία.
Αυτό λύνεται με στοχευμένη δουλειά στο σημείο που κόλλησε, όχι με περισσότερη πίεση στην ώρα της μελέτης.
Πότε αξίζει να ρωτήσετε κάποιον
Αν η δυσκολία επιμένει σε όλα τα μαθήματα και σε όλα τα πλαίσια, στο σπίτι και στο σχολείο, ή αν το παιδί κουράζεται δυσανάλογα σε σχέση με τα παιδιά της τάξης του, έχει νόημα να το δει κάποιος που ξέρει τι ψάχνει. Δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι. Σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να το μαντεύετε μόνοι σας.
Το Study Room ανήκει στο Ειδικό Κέντρο Παιδιού, οπότε αν κατά τη φοίτηση προκύψει κάτι που χρειάζεται αξιολόγηση, μπορεί να γίνει από ανθρώπους που ήδη γνωρίζουν το παιδί, χωρίς να ξεκινήσετε την αναζήτηση από την αρχή.